روان پزشكي كودكان ونوجوانان

روان پزشكي اطفال بخش مهمي از علم روان پزشكي است.اختلالات رواني در اين گروه سني نيز بسيار مهم است كه در زير به چند مورد آن اشاره مي شود:

1- اختلالات يادگيري : به ناتواني كودك يا نوجوان در كسب مهارت هاي مورد انتظار در خواندن ،نوشتن ،تكلم ،استدلال و.... در مقايسه با ديگر كودكان همسن اطلاق مي شود .اين اختلالات براي پيشرفت كودك در مدرسه مشكل ايجاد مي كند. كه در برخي موارد به ضعف روحيه ،نداشتن اعتماد به نفس كافي ،احساس ناكامي مزمن و روابط ضعيف با همتايان منجر مي شود .اختلالات يادگيري با ميزان خطر بالاتر ابتلا به انواعي از اختلالات از جمله بيش فعالي ،بي توجهي ،اختلالات ارتباطي ،اختلالات سلوك وافسردگي همراه است . گاهي اين اختلال به ترك تحصيل كودك يا نوجوان منجر مي شود.صرف وقت زياد ،استفاده از روش هاي سمعي _بصري كمكي ،ايجاد ميل وعلاقه با تشويق ،پرهيز از تنبيه بدني وروحي در بهبود اين اختلال نقشي به سزا دارد.

 2- اختلال دفعي: شامل دو عارضه بي اختياري مدفوع وادرار بعد از سني است كه كودك به طور معمول بايد بتواند آن را كنترل كند.گاهي اين دو عارضه (به خصوص بي اختياري ادرار)به علت ضايعات جسمي يا عصبي است كه بايد مورد درمان قرار گيرد.در صورتي كه عامل بي اختياري مدفوع رواني باشد،بايد تنش هاي مربوط به اختلال در خانواده كاهش يابد وسعي شود از شدت شرمندگي كودك در مدرسه نيز كاسته شود .قبل از شروع درمان ،آموزش خانواده واصلاح سوء تفاهمات نقش بسزايي در پيشبرد در مان دارد.

 3- اختلال كمبود توجه –بيش فعالي : علت اصلي ودقيق اين عارضه مشخص نيست.كودكان مبتلا به آن اغلب از توجه كافي به جزئيات در مي مانند ودستورها را به طور كامل اجرا نمي كنند .محرك هاي بيروني به اساني حواس آن ها را پرت مي كند.در فعاليت هاي روزمره اغلب فراموش كار هستند .بيش فعال هستند به عنوان مثال به طور دائم دست ها وپاهايشان را تكان مي دهند وبي قراري مي كنند .در اشتغال ،بازي هاي بي سروصدا و فعاليت هاي تفريحي ناتوان هستند .زياد حرف مي زنند ،اغلب حرف ديگران را قطع مي كنند بدون دانستن جواب سوال ،بدون نوبت واجازه صحبت مي كنند.معمولاً اين گونه دانش آموزان در سر كلاس درس معلمان را عاصي مي كنند ومرتب از اولياي آن ها به مدرسه دعوت مي شود.اين عارضه سپر متغيري دارد.ممكن است علايم آن تا نوجواني ادامه يابد ويا در سن بلوغ فروكش كند.معمولاً اين عارضه نياز به درمان دارويي دارد.ولي اصل مهم به خصوص در مدارس ،پرهيز از تنبيه بدني دانش آموز است.