برگهاي اميد را از شاخه هاي ارادتمان مريز !

در انبوه تاريكي روزهاي برفي ام ،در امتداد خورشيد تو را مي بينم ،در ابتداي آسمان ،در انتهاي كهكشان تو را مي بينم در بي نهايت زلالي قطره هاي باران چلچراغي مي بينم ،تورا مي بينم در زمزمه جويباران ،تو را مي بينم در چشمه سار شب ،در عطر آگين ترين شكوفه هاي بهاري ،در انبار اشك هايم ،تو را مي بينم از دور با صفحه هايي از نور ،تو را مي بينم در افق هاي طلايي رنگ خورشيد ،ظهور كن ،ظهور كن وهواي مه گرفته دلم را زلال تر از جويباران كن وروزهاي برفي ويخ زده ام را آكنده از احساس وشادابي كن ،ظهور كن وهواي باراني دلم را تصلي بخش ،آسمان بي انتهاي عشقم را روشن تر از هميشه گردان وانتهاي ظلمت را در امتداد شب نابود كن ،ظهور كن وپاكي جويباران را تثبيت كن،وفضاي دلم را عطر آگين كن ظهور كن واشك هايم را لبخندي جاودانه ساز ودر پاك ترين روزهاي پائيزي امسال ،ظهور كن در زلال ترين جويباران ..،ظهوركن به خاطر صداقت باران،ظهور كن براي بينوايان

ظهور كن..

ظهور كن ...