من كيستم ديوانه رقيه

 او شمع ومن پروانه رقيه                    كنج دلم شد خانه رقيه

لبريز شد پيمانه رقيه                            زكربلا ديگر خبر نيامد

ازرانوي زينب ديگر رمق رفت                 رقيه خاتون جانب طبق رفت

شد سر مخفي ناگه اشكارا                        هسته سر را بوسه داد وبرداشت

گاهي نظر به عمه گه به سر داشت              گفت اي پدر جان عاشق گلم من

بي طاقت وصبر وتحملم من                     خوش امدي بابا به منزل ما

اما شكسته از غمت دل ما                     من دختر سه ساله تو هستم

 كز هجر تو كمان شدم شكستم                  وصلت مگر بخشد به من شفارا

يا رب به يك نگاه اين سه ساله                يا رب به روي ما ،اين سه ساله

يا رب به رنج واه اين سه ساله                يا رب به اشك واه اين سه ساله

قسمتمان بكن تو كربلا                        را ازادگي اين بنده هوا را

خديجه معصومين